برگزاری جلسه حمایتهای روانی اجتماعی در حوادث و بلایا

کودکان در بحران؛ چگونه از روان آن‌ها در جنگ محافظت کنیم؟
۱. حفظ آرامش و اطمینان‌بخشی به کودک۲. پرهیز از قرار دادن کودک در معرض اخبار و تصاویر خشونت‌آمیز۳. ایجاد یک روال روزمره منظم حتی در شرایط بحرانی۴. فراهم‌کردن محیطی امن، هرچند موقت۵. گفت‌و‌گوی صادقانه و متناسب با سن کودک درباره وقایع۶. تشویق کودک به بیان احساسات خود از طریق نقاشی، بازی یا صحبت۷. حفظ پیوندهای خانوادگی و اجتماعی تا حد امکان۸. ارائه فرصت‌هایی برای بازی و فعالیت‌های سرگرم‌کننده۹. حمایت عاطفی مداوم از سوی والدین یا مراقبین۱۰. استفاده از کمک روان‌شناختی یا مشاوره در صورت نیاز۱۱. تقویت حس امید و آینده‌نگری در کودک۱۲. آموزش مهارت‌های مقابله با استرس به زبان کودکانه.

تکنیک های  روان‌شناختی برای عبور از بحران 
1. تنفس آگاهانه (Mindful Breathing)۳ دقیقه فقط با دم و بازدمت باش. بشمار: ۴ ثانیه دم – ۴ ثانیه مکث – ۴ ثانیه بازدم. تکرار کن.
2. تنظیم مصرف اخباراخبار رو فقط روزی دو بار و از منابع معتبر ببین. بمباران اطلاعاتی خودش یه جنگ ثانویه‌ست.
3. برگرداندن توجه به محیط (Grounding)۵ چیز اطرافت رو ببین، ۴ چیز لمس کن، ۳ صدا گوش بده، ۲ بو حس کن، ۱ طعم بچش.
4. تماس انسانی – حتی مجازیبا یک آدم امن حرف بزن. تماس صوتی یا تصویری. تنهایی سمّه تو بحران.
5. حرکت دادن بدنیه پیاده‌روی کوتاه، چند حرکت کششی ساده یا فقط راه رفتن تو اتاق؛ بدن رو از فریز دربیار.
6. انجام روتین‌های کوچکصبحانه خوردن، دوش گرفتن، مرتب کردن اتاق؛ کارهای ساده، یعنی کنترل دوباره بر زندگی.
7. نوشتن احساسات (Emotional Dumping)هرچی هست رو روی کاغذ بریز. سانسور نکن. بعدش می‌تونی پاره‌اش کنی یا نگه‌داری.
8. مراقبت از کودک درونتخودت رو بغل کن، با خودت مهربون حرف بزن: “حق داری بترسی… من اینجام برات.”
9. محدودیت در شبکه‌های اجتماعیبین هر یک ساعت استفاده، نیم ساعت فاصله بده. صفحه‌هایی که اضطراب‌زا هستن رو آنفالو کن.
10. کمک‌گرفتن از متخصصاگر دیدی خودت از پسش برنمیای، با روانشناس حرف بزن. کمک خواستن، ضعف نیست؛ شجاعته.